Voor RTL Productions regisseerde Peet onlangs een landelijke Crystal Clear commercial op basis van de slogan “Women in Control”. Achteruit inparkeren? Geen probleem! Alleen… hoe kom je de auto weer uit?

Titel: “1 kCal”

Cliënt: Crystal Clear
Bureau: RTL Productions
Creatie: Robin Blitzblum

Regie: Peet Gelderblom
Productie: Bernard Wiekmeijer, Loes van Roekel
D.O.P.: Rogier den Boer

Voice-over: Anna Drijver
Kleurcorrectie en geluidsnabewerking: Online Media
Montage en visual f/x: Alexander Fijlstra

Voor BNN regisseerde Peet een geheel nieuwe serie programma’s op prime time Nederland 1.

In It Gets Better volgt Patrick Lodiers jonge mensen die onzeker zijn over hun uiterlijk, geaardheid of ziekte. Door te praten over het probleem hoopt hij hen een hart onder de riem te steken en meer begrip te kweken voor hun situatie onder leeftijdsgenoten. Elke aflevering heeft dezelfde boodschap: Het wordt beter!

Patrick gaat niet alleen bij jonge mensen op bezoek. Ook BN’ers die in hetzelfde schuitje hebben gezeten vertellen wanneer en hoe hun leven veranderde. Zo blikt Jan Jaap van der Wal terug op zijn jeugd en legt Carlo Boszhard uit hoe zijn leven was voordat hij uit de kast kwam!

Vanaf 26 juni is de serie vier dinsdagen lang omstreeks tien uur te zien bij BNN op NL 3. Meer info over It Gets Better is te vinden op de website en Facebook.

Voor BNN regisseerde Peet een reportage van het spraakmakende programma Spuiten & Slikken Op Reis.

Manuel Broekman onderzoekt het fenomeen Russefest in Noorwegen: Drie weken lang non-stop zuipen, seksen en feesten als startschot voor je eindexamen. Al gauw bevindt hij zich in een tot disco omgebouwde bus samen met dertig partyende blonde meiden, op weg naar tientallen andere bussen illegaal geparkeerd aan de rand van Oslo. Dat klinkt heftig–en dat is het ook!

Zondag 22 juli om 22:30 uur is de aflevering te zien bij BNN op NL 3. Meer info over Spuiten & Slikken Op Reis is te vinden op de website.

Vierluik geproduceerd door IDTV waarin de neef van Pim Fortuyn samen met Art Rooijakkers op zoek gaat naar het erfgoed van de controversiële politicus, tien jaar nadat hij werd vermoord. Vanaf 1 maart is de serie vier donderdagen lang om half tien te zien bij de AVRO op NL 3. Meer info over Edwin Zoekt Fortuyn is te vinden op de website en Facebook.

Jean-Pierre Geelen in De Volkskrant, 9 maart 2012:

Analoog aan Lola Zoekt Brood, waarin de dochter van Herman Brood op zoek ging naar verhalen over haar vader, trok Art Rooijakkers nu op met Edwin Fortuyn, op zoek naar “niet de politicus, maar de mens achter zijn oom”.

Verbindende schakel is steeds de auto met chauffeur waarin de twee op weg zijn naar gesprekspartners als Harry Mens, Gerard Spong en onbekendere vrienden. Het resultaat is hagiografisch, maar hier en daar zijn er toch onthullende momenten. Nooit geweten dat Fortuyn volgens zijn Groningse kameraad Hans Broekhuis zes jaar in psychoanalyse is geweest om te “genezen” van zijn homoseksualiteit, door op nogal rampzalige wijze aan te rommelen met de vrouw van een hoogleraar.

Ook aardig was het lesje van couturier Oger Lusink, die Pim tot mannetje maakte: aangepaste broeken moesten hem langer en eleganter doen lijken, hoge boorden en een grove strik in de das verborgen zijn zwanenhals en verlegden het accent naar zijn hoofd.

Ontluisterend: de weerzin die Harry Mens een dag na Fortuyns dood had weten te wekken. Edwin: “Hij ging ons als familie wel eens even vertellen hoe Pim in elkaar zat. Heel storend.”

Rode draad is een brief met vragen van Edwin aan moordenaar Volkert. In het tweede deel werd verteld dat Van der G. telefonisch contact had gezocht met Edwin. In een vooruitblik werd de kijker als een ware cliffhanger de worst voorgehouden van een tweede telefoontje…

Indiewire’s Press Play currently hosts my Raising Cain Re-cut project: a personal attempt to approximate Brian De Palma’s original vision of Raising Cain, before the director chose to compromise its structure in post-production. The re-cut uses all of the scenes in the theatrical release and puts them back in the order they were intended, giving rise to a dramatically different viewing experience. The project includes a 12-minute video essay written, edited and narrated by yours truly. Enjoy!

Voor commercial-opdrachten wordt Peet sinds kort gerepresenteerd door In Case of Fire. Zijn eerste klus betreft een 50-seconden commercial voor Bloemen.nl, bedacht door creatieven Marcel Hartog en Jeroen van Zwam van reclamebureau Publicis. De commercial met de veelzeggende titel “De Klos” werd in twee dagen gedraaid op lokatie in Hoofddorp.

Nominatie ADCN 2012
Shortlist Young Director Award 2012

Titel: “De Klos”
Engelse titel: “Screwed”

Cliënt: Bloemen.nl
Bureau: Publicis
Creatie: Marcel Hartog en Jeroen van Zwam

Regie: Peet Gelderblom
Productie: Paul Brand, Joyce Gorgoni en Sanne Rozinga
D.O.P.: Rutger Storm
Montage: Peet Gelderblom en Wouter van Luijn
Visual f/x: Alexander Fijlstra @ Directorama
Kleurcorrectie: AVP
Muziek en sound design: Geert van Galen @ Studio De Keuken

Leven op de automatische piloot? Niet voor de jonge mensen die voorbij komen in Je Zal Het Maar Zijn. Zij hebben allemaal een bijzonder verhaal te vertellen. Doordat ze zich in uitzonderlijke situatie verkeren, of omdat ze een opvallende keuze in het leven hebben gemaakt. Sophie Hilbrand gaat met ze op pad om hun leefwerelden te portretteren.

In iedere aflevering van Je Zal Het Maar Zijn volgt Sophie drie jonge mensen, waarmee ze allemaal twee dagen op pad gaat. Sophie: ‘De mensen in Je Zal Het Maar Zijn hebben inspirerende, verbazingwekkende en soms pijnlijke verhalen. Het programma geeft een breed beeld van hoe jonge mensen hun leven leiden. Ik vind het verrijkend om te zien hoe verschillend die manieren kunnen zijn.’

Right, obviously…
That experience proved to me that, most of the time, true mastership is easy to spot.

Fast forward to yesterday evening. I’m thumbing through Flipboard on the iPad; a personalized magazine which compiles online content to your interest and presents it out of context. Suddenly, I come across a very brief article, so insightful and eloquently written that I caught myself thinking: Whoever wrote this has instantly become my new favorite film critic. Only then did I check the author of the piece–which turned out to be old favorite Matt Zoller Seitz.

Case in point: Seitz’s Underacting Hall of Fame write-up on Catherine Deneuve.
True mastership. There it is.

Since its completion in 2009, a lot has happened to Out of Sync. After premiering at Indies for Indies in Pittsburgh, it hit the global festival circuit. I’ve already posted about my visit to Rutger Hauer’s I’ve Seen Films International Film Festival in Milan, where Out of Sync received a Special Mention Prize, but the film also screened at Palm Beach International Film Festival in Florida, Choice Cuts Short Film Festival in London and the brand new Lewiston-Auburn Film Festival in Maine.

Interestingly enough, the short achieved its greatest success online. A few weeks after a hi-res version was uploaded and added to the website, Out of Sync was picked up by Vimeo Staff Picks and featured by MUBI Garage, resulting in a total of 58,000 views (and counting). A quick glance at Vimeo’s comment section will give you an indication of how well it’s been received.

Besides LA-based Dennis Cozzalio, who gave a glowing review at Sergio Leone and the Infield Fly Rule, other critics have chimed in. This is what former New York Times critic and House Next Door founder Matt Zoller Seitz had to say:

“This is a terrific movie. Formally adventurous and technically impeccable but with soul and a point. A rare combination of aspects. The story is told in a very intricate, borderline too-clever manner, toying with literary POV techniques yet somehow never losing track of the basic feelings of the couple and the issues that complicate their relationship. The style is very cognizant of film history, but not a slave to it. Gelderblom’s got his own voice, and it’s rich and assured.”

Meanwhile, Movie Geeks United regular Dean Treadway posted a detailed review at his blog Filmicability:

“It’s the shapes, the rigid color palette, the horizontal lines battling with the verticals, the close-ups wrestling with the long views (with birds sizzling precisely along a flowered horizon at one point), and it’s the disconnect between the sound and image in the first half of Peet Gelderblom’s too-short Out of Sync–these are the facets that rivet us most. (…) The haziness of a weekday morning is palpable, and the gentle tans of the woman’s cosmos clash with the gunky greys of the man’s. (…) A promising exercise for a promising new director.”

Brazilian film critic Pablo Villaça (Cinema em Cena) wrote the following:

And back in Pittsburgh, Sam Ippolito at the Pittsburgh Indie Movie Examiner put it like this:

Vierluik geproduceerd door IDTV waarin de dochter van Herman Brood samen met Art Rooijakkers op zoek gaat naar het erfgoed van Neerlands enige echte Rock ‘n’ Roll Junkie. Vanaf 17 juni was de serie vier vrijdagen lang om half negen prime time te zien bij de AVRO op NL 3. Voor meer info over Lola zoekt Brood en de daaruit voortvloeiende Brood expositie, check de website en Facebook.

Het Parool, 25 juni 2011:

Er zit een levensgroot risico in, in een documentaireserie waarin een kind op zoek gaat naar verhalen over een dode beroemde ouder. Het wordt snel larmoyant, of het gaat uiteindelijk om dat kind en de kijker denkt: kan mij dat schelen. Niets van dat alles in Lola zoekt Brood. Lola Brood is innemend terwijl ze worstelt met de vraag: zou haar vader hetzelfde hebben bereikt zonder drank en drugs? Ze heeft daar een dubbel gevoel over. Zonder drank en drugs had ze deze vader niet gehad. Maar zonder drank en drugs had ze waarschijnlijk nog een vader gehad.

Die zoektocht levert ontroerende momenten op. Het grijze bandlid van The Moans, Broods eerste band, die oprecht ontroerd raakte toen hij Lola ontmoette. Hij zag in haar het evenbeeld van haar vader. Die ogen, maar vooral die mond. De oude vriend, waarmee Brood tien maanden in de kopermijnen van Israël had gewerkt. Gitarist Dany Lademacher, die in zijn dromen nog altijd met Brood op tournee is, een keer of drie per week. Het fragment met de egomane ex-manager Koos van Dijk (‘Ik zie Herman als het kleine broertje dat ik moest helpen’) namen we voor lief.

Maar het hoogtepunt tot nu toe zat in de eerste van vier afleveringen: het bezoek aan Harry Muskee, de legendarische frontman van Cuby & The Blizzards. Ook daar weer fijne verhalen. (Brood kwam in die band door een microfoon van ze te stelen.) Muskee had een nummer voor Brood geschreven, zeven jaar na diens dood, want anders was het lijkenpikkerij. De titel was nog van Brood, Mama, Won’t You Buy Me A Dream, ze hadden ooit het plan het nummer samen af te maken. Het was een countrynummer, want daar hield Brood van als hij in een sentimentele bui was. Muskee draaide de plaat, op een prettig krakende pick-up. Lola luisterde. En Muskee, de legende, stond ernaast, zenuwachtig als een jongetje. Wat zou de dochter van Herman ervan vinden? Die was er stil van. “Heel mooi,” zei ze. “Ja hè,” zei Muskee. En dan die blik naar haar.

Vrijdag is er weer een Lola zoekt Brood. Kijken!